Waterbedden - geschiedenis

Een advertentie in de London Times van 14 november 1854 laat zien dat al 141 jaar geleden iemand had nagedacht over de medische mogelijkheden van het liggen en slapen op vloeistof. De vertaling van de tekst in deze advertentie komt ongeveer hier op neer: "Hooper's watermatrassen voor doorliggen, botbreuken, verlammingen, rugklachten, reuma en andere invaliditeit.Het comfort van deze matrassen is groter dan men zich kan voorstellen. Bestellingen per telegraaf of op andere wijze worden onmiddellijk in behandeling genomen."

Mijnheer Hooper had een prothesefabriek waar hij krukken, korsetten en kunstledematen maakte. En waterbedden natuurlijk! Paget noemde het waterbed toen al: "een waardevol hulpmiddel bij de verpleging van doorligpatiënten en invaliden". Hieronder een plaatje van Hooper's waterbed uit een beschrijving van Sir James Paget, een beroemde engelse medicus uit de vorige eeuw.

Charles Hall uit Santa Rossa (Californie) is de uitvinder van het moderne, thermostatisch verwarmd waterbed. In april 1992 heeft een Amerikaans gerechtshof zijn octrooi erkend, 24 jaar na de eerste presentatie. Binnen een paar jaar sliepen enige miljoenen mensen op water. Veel van die mensen ontdekten spontaan dat rugklachten en
reumatische pijn vaak minder werden en soms zelfs verdwenen op een waterbed.


Onderzoeksprojecten naar het therapeutisch nut van waterbedden werden al in het begin van de jaren 70 op allerlei plaatsen in de wereld opgezet. Toen pas werd ontdekt dat in de medische wereld het slapen op water als therapievorm vooral voor doorligpatiënten al bekend was.